1- هر چند در ایران باستان چند جشن بزرگ برای برپا داشتن رسم دوست داشتن و احترام به همدیگر وجود داره که اتفاقا یکی از همین روزها در 29 بهمن است و از نظر مفهومی و ادبیات به ولنتاین خیلی نزدیکه ولی این روز در بین ماها بیشتر جا افتاده است و بیشتر کسانی که می شناسم ، ولنتاین را به عنوان روز ابراز عشق و علاقه به معشوق می دانند. البته اشکال از ما نیست بلکه مشکل اینجاست که تمام تلاش اداری در جهت نابود کردن همه آثار و ساختارهای اجتماعی و اخلاقی گذشته است که این هم قسمتی از این پروژه است. این عشق و دوستی بر همگان مبارک باشد
1- امروز طبق یک فراخوان برای اعتراض به آبگیری سد سیوند و زیر آب رفتن مقبره کورش کبیر قرار است اجتماعی در مقابل مجلس برگزار شود. هر چند این کار در جای خود لازم است و سازمانهای غیردولتی هم وظیفه دراند تا آنجا که امکان دارد از هیچ تلاشی فروگذار نکنند ولی ایده ال این است که طراحان و کارشناسنان هر چند اندک به آیندگان و پاسداری از میراثی که از سالیان گذشته به ما ارث رسیده و به عنوان امانت در دست ماست که باید به آیندگان تحویل دهیم ، فکر کنند.
شاید اگر کمی بیشتر دقت کنیم علاوه بر نگه داشتن این آثار می توان با برنامه ریزی درست چند برابر ازهزینه 80 میلیاردی برای سد سیوند را از راه توریست برگرداند علاوه بر این با پاسداری از میراث کهن خود قدرت منطقه ای و ثبات اجتماعی را برای ایرانیان داخل و خارج از کشور ایجاد کرد ، چیزی که با چند صد میلیارد هم شاید امکان پذیر نباشد.
وقتی خودمان نخواهیم از تاریخمان حفاظت کنیم چطور انتظار داریم که بقیه این کار را انجام دهند به خاطر کارهایی از این دست است که باید آثار جند هزار ساله ما در حراجی های خارجی راحت خرید و فروش شود و دادگاه های کشورهای دیگر به جای غرامت آنها را شاکیان بدهند.
از ماست که بر ماست

